İhsan Yarşater, d. 3 Nisan 1920 – ö. 1 Eylül 2018), İranlı dilbilimci, tarihçi ve yazardır.
Ehsan Yarshater, Tahran Üniversitesi’nde Fars Filolojisi ve Londra’daki School of Oriental and African Studies’de (SOAS ) WB Henning ile İran Filolojisi (Eski ve Orta İran) okudu .
Tahran Üniversitesi’ndeki tezi, Timurlu Shahrukh (15. yüzyıl) dönemindeki Fars şiirini ele aldı .
Londra Üniversitesi’ndeki tezi daha sonra genişletildi ve A Grammar of Southern Tati Dialects (Mouton, 1969) adıyla düzenlendi.
Yarshater, neslinin en önemli İranlılarından biri olarak kabul ediliyor.
Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa ve Asya’daki çeşitli kurumlardan toplam 40 başka editör ve 300 yazarın dahil olduğu Encyclopædia Iranica’nın kurucu ortağı ve editörü olarak uluslararası üne kavuştu.
Aynı zamanda, 1983’te yayınlanan ve Seleukoslar , Partlar ve Sasanilerin tarihini içeren Cambridge İran Tarihi’nin üçüncü cildinin editörlüğünü yaptı .
Yarshater tarafından başlatılan bir başka proje de artık yirmi ciltlik bir Fars Edebiyatı Tarihidir .
Ayrıca, modern Batı İran lehçeleri Tati ve Taleshi , Yahudi Farsça lehçeleri ( Lotara gibi ) ve Fars mitolojisi üzerine bir dizi makale yayınladı .
Yarshater, 1959’daki UNESCO ödülü de dahil olmak üzere birçok uluslararası ödül kazandı .
Yarshater Lectureship Prize, bugün İran Çalışmaları alanında verilen en prestijli ödüldür.
Yarshater, 1999’daki ölümüne kadar ABD Büyükelçiliği’nin Tahran’daki kültür ofisinde eski bir kültür danışmanı olan Latifeh Alvieh ile evlendi.
2018’de 98 yaşında Kaliforniya’da öldü.
